Hjartedill

Hei att! No har eg ikkje blogga på ei stund fordi eg er på ferie i 150-åringen Sandnes, og plantene er trygt plasserte hjå nokre bekjente i Oslo. Eg har høyrt at dei har fått lus, ei nyhende som fell meg tungt om hjartet.

I og med at eg ikkje får tatt bilete av dillen eller dei andre plantene medan eg er her i sandnes har eg tenkt å starta ein ny føljetong her på hjartedill.blogg.no om noko heilt anna. Nemleg Skrekkeleg kitsje og grufullt utsjåande software-synthisizere (SKoGUSS):

fyrst ut er denne:



Australske BV Musics BV31 med tilnamnet Blacksnake. Fryd deg, lesar - er det vel ikkje herleg vemmeleg? Det er noko ved denne som minner meg litt om tidlig 2000-tals MMORPG-ar, og eg trur det er veggane mellom modulane. Er du samd?

Som du heilt sikkert veit, og som eg har påpekt opptil fleire gonger i dei siste blogginnlegga er det vår. Og vår betyr ikkje berre såing og odling av dill og andre krydderurter, men òg lesing til eksamnar (<- synkope). Det er fyrst og fremst det, og 17. mai, som har leidd meg til det fatale grepet å ikkje blogga i ei heil veke. Men no kan eg ikkje dy meg lenger, og blir nøydd til å skriva eit lite innlegg.

Jamvel om eg har vore oppteken med eksamenslesing og nasjonaldagsfeiring, har eg funne litt tid til å kjøpa og så endå meir frø!



Her er nokre av frøa eg planta. Frå venstre: koriander, graslauk, sitronmelisse og merian.



Her, mellom persillen og kvitlauken i den andre vindaugskarmen, planta eg koriander og sitronmelisse.



Og her, mellom mynten og oreganoen, planta eg merian.



Her, i denne fine kvite potta, planta eg graslauk. Det trur eg blir fint. No ventar me berre på at det skal ta til å spira.

Apropos spiring: Basilikumen eg planta for to veker tilbake, har tatt til å spire, i masser. Det kom seg, likevel, trass i at det såg mørkt ut ei stund. Timianen har òg vakse.


basilikum


timian

Tittei, gode lesar! No har det vore lengderekord mellom to blogginnlegg på hjartedill.blogg.no, og det er aldeles ikkje noko å feira. Men noko som er å feira, er 17. mai, som er i morgon, og at det har kome opp nye spirer. Mange nye spirer, faktisk!



Her er ein dillion timianspirer. Namnamnam. Det har òg kome opp endå fleire dillspirer. Som om eg ikkje hadde nok frå før av! Hittil har eg berre sett éi basilikumspire, og det er jo ikkje nok, tenkte eg, og planta fleire basilikumfrø, på ein litt annan måte enn eg planta dei førre, i håp om at det vil gi betre resultat.



Krokodill har framleis fine duskar, som de ser på biletet.



Dill12 har fått ein dusk, og ser ut til å utvikla seg nett som dei andre dillplantene. Ho skal få no av ha namnet Trill, av di ho har tri blad, som du kan sjå på biletet.
 

Ymse dill.

Dill10 og Dill11.

God 17. mai!

Sola skin i bakkane på den stendig nylagte, tjøresvarte, og relativt reine asfalten i gata vår. Det same gjer ho i vinduskarmen der blomsterpotta står og i blomsterpotta har eg hatt vårreinggjering.

Vårreingjeringa etterlot seg eit stort felt med ubrukt, open mold der det før var eit halvt, daudt timiankratt. Og kva er vel betre enn å bruka høvet, og den ubrukte moldflekken mellom ein basilikumstilk og ein timianbusk til å planta meir basilikum og timian, tenkte eg. Og så gjorde eg det.


mold

basilikumfrø

timianfrø

I tillegg kverka eg så mange bladlus: . . . . . . . . . . .

Vår er ei av mange reingjeringstidspunkt. (Du kan setja kva for ei som helst tidsbeteikning føre -reingjering og du vil ha eit fenomen folk vil kjenna att. Haust-reingjering, sundags-reingjering, pinse-reingjering, osb.) Blomsterpotta vår er ikkje noko unnatak frå denne regelen. Dersom du er ein av mine faste lesarar, hugser du sikkert at det pleidde å vera eit timiankratt attåt dillplantene. (dersom du er ein lesar av nyare kaliber, kan du gå tilbake i tid å lesa innlegget Nabolaget.) Mesteparten av timiankrattet var daudt, sannsynlegvis på grunn av bladlus og/eller vanstell. I alle høve var det prekært å gripa inn å reinska vekk alt det daude, for å gje plass til nytt liv og nye skot, og motverka sopp og lus. Resultate blei at eit kratt blei til ein pynteleg busk. Her får du sjå nokre bilete. (dersom du vil ha ein før-etter representasjon, må du gå til blogginnlegget eg viste til over.)



Timian mot vårljos


Nytt liv av daude gror. Små, friske skot, på ein elles sliten timianplante.

(Foto: Wikimedia Commons)

Denne maurtypen heiter Atta cephalotes, ein type bladskjærarmaur. Alle typar bladskjærarmaur held til i Sør- og Mellom-Amerika. Det eg synst er så fantastisk med bladskjærarmaurene, er ikkje at dei er utruleg flinke til å skjæra blad, men at dei gror sopp under steiner og nedfalne trær, eller i store underjordiske hallar!

Dei skjærer blader som dei tar med ned i tua, der dei bruker dei til å planta sopp på. Dei har utvikla eit slags samarbeid med ein heilt spesiell type sopp som utvinner ei søt saft som maurlarvene et. Maurdrotninga tar seg av plantinga og egglegginga. Dei nyklekka drotningane tar alltid med seg ein liten bit av soppen når dei flyr vekk for å laga seg eigne tuer.

Bladskjærarmaura er utsatte for pukkelfluga, ei parasittfluge som plar leggja egg i bakhovudet til arbeidarmaura. Difor ber dei ofte miniar med seg som vaktar dei (sjå biletet).

Du kan lesa meir om soppgroande maur på denne fine nettsida til Universitetet i Kjøbenhavn og Århus.

Håpar dei held seg i Sør- og Mellom-Amerika og ikkje kjem og skjærer opp dillplantene mine (eller plantar sopp under blomsterpotta)!

No skal du få dagens dill-oppdatering. No synst eg dilleduskane til dillene, som eg snart ikkje kan kalla spirer lenger, har blitt så flotte at eg ville fokusera litt på dei i dag.




Her er duskane til Krokodill, og dusken til Dill6 i bakgrunnen. Ja, eg veit eg hadde bilete av desse i går òg, men eg må berre seia at eg synst Krokodill ser så flott ut for tida, at eg vil visa han litt ekstra fram!



Og her er dusken til Dillefant.

Det var nok dusk for i dag!

Hei-hå, gode lesar, håper alle har hatt ei fin helg! No har eg latt bloggen i fred i nokre dagar, så no tenkjer eg du er tørst etter oppdateringar frå potta. I tillegg har eg følt at bloggen min kanskje har blitt litt vel einspora. Å skrive berre om dill kvar einaste dag er kanskje litt i meste laget einsformig. Men berre vent! Ideane kokar i det storkjøkenet av fantasi hovudet mitt er (så lenge det får tilstrekkeleg påfyll av kaffi, sjølvsagt).

Men litt dill må me jo likevel ha. Det er jo ikkje utan grunn bloggen heiter Hjartedill, heller!



Her er (frå venstre) Dill6 og Krokodill. Nå byrjer det vel å bli på tide å gje dei siste dillspirene namn. På biletet kan de sjå korleis det andre skotet til Krokodill har vakse fram, og korleis ein kan sjå starten på eit nytt skot hjå Dill6.



Her er Holom, der det tredje skotet held på å bryta fram!

Det får vera nok for i dag. I neste blogginnlegg skal eg fortelja om eit dyr som har fascinert meg veldig i det siste.

I dag skal eg introdusera dei tri siste spirene.



Den største, den som heng lengst utfor kanten er Dill13. Den som er litt uklar i forgrunnen er sjølvsagt Dill11 (jf. førre blogginnlegg). Den lille som er i fokus, og som har lagt frå seg frøet er Dill12. Legg merke til at DIll12 har tri blad, allereie! Og då er det ikkje snakk om eit skot. Nei, det er eit ekstra blad av den typen alle andre berre har hatt to av til no. Det blir spanande å sjå korleis Dill12 utvikler seg i tida frametter...Og den siste, den lengst til høgre, er følgjeleg Dill14.
 
Til alle de som ikkje fekk namneframleggja dykkar gjennom sist: Ikkje heng med hovudet, her er det flust med fleire sjangsar! Og di fleire framlegg de kjem med, di større blir sjangsane!

I går nemnte eg at alle spirene no har kome med fleire skot, og dei veks, må vita! No som eg har introdusert alle dei nye spirene, er det på tide å gje oppdateringar på dei store, men det får venta til i morgon.

Eg har fått mange fine henvendelsar i kommentarfelta, som eg har tenkt å samla i ei lita dåse i eit eige blogginnlegg seinare og svara og kommentera på dei då. Men fyrst litt dillekunst, sånn midt i veka, når helga verkar å vera altfor langt vekke:



Dette er eit portrett av Holom (litt yngre då enn no, vel å merka), mala av mystiske hr. NN.

Eg har endå fleire nye spirer å introdusera for deg:



Dette er den aller nyaste av dei, og eg vel å førebels kalla han/ho Dill10. På biletet ser du Dilleslange henga langt utføre kanten og Dillefant som spriker med stilk og blad i alle retningar. Dilleslange har fått så tynn og dårleg stilk etter at bladlusa har gnafsa på ho. Me kverkar mange av dei til dagen, og står vakt i skift, men det ser alltid ut til å dukka opp nye. Dersom du har tips for korleis eg meir effektivt kan kverka bladlus og andre skadedyr (utan å samstundes kverka plantene) er du hjarteleg velkomen til å leggja at ein kommentar. Nei, eg ber deg faktisk på mine knær om å leggja att ein kommentar, når eg tenkjer meg om.



Dette er Dill11 med Dill12, Dill13 og Dill14 i bakgrunnen. Då har eg introdusert alle. Du skal få bli betre kjent med Dill12, Dill13 og Dill14 seinare. Dei skal få si tid i rampelyset dei òg.

Fleire av dei litt eldre spirene har byrja å få fleire nye skudd, og de skal få bilete av dei så snart eg har introdusert dei siste tri.

Nei, det har ikkje kome endå fleire dillspirer (det skulle tatt seg ut. Det er nesten meir enn nok av dei allereie. Og det er jo berre fem av dei som har namn), men det er på tide å introdusera ei ny spire!


Dill9, som har kome opp rett på sida av timiankrattet. Du ser ein tørr timianstilk på biletet.

Potta og plantene i ho har vore mykje plaga av bladlus og noko eg trur eg flugelarvar i det siste. Dei har særleg gått etter dillspirene. Eg prøver å halda dei nede og kverker dei eg ser, og eg ser ofte. Men du veit korleis det er med desse skadedyra. Dette blir spanande, nærast nervepirrande vil eg seia. Eg vonar det ikkje går for hardt ut over nokon av dei.